Κρυμμένες πηγές ζάχαρης

Ακόμα κι αν δεν βλέπετε τη λέξη «ζάχαρη» γραμμένη πάνω στη συσκευασία εντός τροφίμου, δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει κρυμμένη μέσα. Η ζάχαρη μπορεί να υπάρχει σε πολλές μορφές και μερικές από τις ονομασίες  των απλών σακχάρων  που χρησιμοποιεί η βιομηχανία τροφίμων είναι:

 

Βύνη

Βύνη κριθαριού

Γαλακτόζη

Γλυκαντικό αραβοσίτου

Γλυκόζη

Δεξτρίνη

Δεξτρόζη

Ζάχαρη demerera

Ζαχαρότευτλο

Ισομαλτόζη

Κρυσταλλική ζάχαρη

Λαβουλόζη

Λακτόζη

Λευκή ζάχαρη

Μαλτοδεξτρίνη

Μαλτόζη

Μανιτόλη

Μαύρη ζάχαρη

Μελάσα

Μέλι

Μικροκρυσταλλική σελουλόζη

Νέκταρ αγάβης

Ξυλιτόλη

Πολυδεξτρόζη

Σιρόπι αραβοσίτου

Σιρόπι ρυζιού

Σιρόπι σφενδάμου

Σορβιτόλη

Σουκρόζη

Συμπυκνωμένος χυμός φρούτων

Φρουκτόζη

Φρουκτο- ολιγοσακχαρίτες

Χυμός ζαχαροκάλαμου

 

Πρόσθετα τροφίμων

Η σημερινή ανάρτηση έχει ως αφορμή μία ερώτηση που είχαμε σχετικά με την ασφάλεια των πρόσθετων για την υγεία. 

Για να δώσουμε τον ορισμό τους, ως πρόσθετα (ή προσθετικά) τροφίμων ονομάζονται οποιεσδήποτε ουσίες προστίθενται στα τρόφιμα με σκοπό την βελτίωση των οργανοληπτικών τους χαρακτηριστικών, της σταθερότητας ή της συντήρησης τους. 

Από τη στιγμή που υπήρξε ανάγκη διατήρησης ή βιομηχανικής παρασκευής τροφίμων, η χρήση τους ήταν αναπόφευκτη. Στους περισσότερους είναι γνωστά ως "Ε", καθώς σε όλα τα πρόσθετα έχει δοθεί ένας αριθμός Ε για την συστηματοποίηση τους και την εξοικονόμηση χώρου κατά την αναγραφή τους στη συσκευασία του τροφίμου. 

Τα πρόσθετα μπορεί να είναι φυσικής ή συνθετικής προέλευσης.  Η έγκριση τους γίνεται μετά από μακροχρόνιες τοξικολογικές δοκιμές, όπου καθορίζεται η ασφαλή ημερήσια ποσότητα για τον άνθρωπο, δηλαδή η ποσότητα που μπορεί να λαμβάνεται για μια ζωή από όλες τις ηλικιακές ομάδες χωρίς να υπάρχει κίνδυνος για την υγεία.  Έπειτα της δίνεται ένας αριθμός Ε, ο οποίος σημαίνει ότι έχει λάβει έγκριση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Υπάρχει μία παρανόηση σχετικά με τα πρόσθετα. Πολλές ουσίες που απαντώνται στη φύση έχουν αποκτήσει έναν αριθμό Ε. Για παράδειγμα η βιταμίνη C που χρησιμοποιείται κατά κόρον σαν αντιοξειδωτικό, έχει τη χημική ονομασία L-ασκορβικό οξύ και αριθμό Ε-300.

Αν το μήλο είχε διατροφική ετικέτα, θα έγραφε ότι περιέχει τις ουσίες που αναγράφονται στην ετικέτα. 

Όμως κατά καιρούς έχουν κατηγορηθεί ορισμένα απ' αυτά ότι προκαλούν σοβαρές επιπτώσεις στη συμπεριφορά, την πνευματική κατάσταση και την υγεία των καταναλωτών. Μάλιστα υπάρχουν σχετικές επιστημονικές έρευνες που όμως δεν θεωρούνται αρκετές για την απόσυρση τους. Παρακάτω αναφέρονται ορισμένες χρωστικές βρέθηκε ότι προκαλούν υπερ-κινητικότητα σε παιδιά (Southampton Study) και μάλιστα έχουν απαγορευτεί εθελοντικά σε Αγγλία, Νορβηγία, Φινλανδία, Καναδά, Η.Π.Α

Ε 102 Ταρτραζίνη
Ε 104 Κίτρινο της κινολίνης
Ε 110 Κιτρινοπορτοκαλί S
Ε 122 Αζωρουμπίνη, Καρμοϊσίνη
Ε 124 Πονσώ 4R; Ερυθρό της κοχενίλης A
Ε 129 Ερυθρό-Allura AC




Κατά πόσον λειτουργεί ο ελεγκτικός μηχανισμός ή επηρεάζεται από οικονομικά συμφέροντα, είναι κάτι που έγκειται στην κρίση του καθενός. Όπως και να έχουν τα πράγματα, ισχύει και πάλι η χρυσή συμβουλή να επιλέγουμε τρόφιμα όσο γίνεται πιο φυσικά. 

Τι εννοούμε όταν λέμε «κενές θερμίδες»;

     Όλες οι τροφές –εκτός από το νερό- έχουν ενεργειακό περιεχόμενο (αυτό που λέμε «θερμίδες»). Άλλες τροφές έχουν περισσότερες θερμίδες και άλλες λιγότερες, ανάλογα με την σύσταση και το μέγεθός τους. Εκτός όμως από τις θερμίδες, μας δίνουν και πολλά απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, όπως είναι οι βιταμίνες και τα μέταλλα,  τα οποία μπορούμε να τα προσλάβουμε μόνο μέσω των τροφών. Όταν λέμε «κενές θερμίδες», σημαίνει ότι το τρόφιμο αυτό έχει ενέργεια (δηλαδή θερμίδες) αλλά δεν προσφέρει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Συνήθως τα επεξεργασμένα και τυποποιημένα τρόφιμα ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Γι’ αυτό δεν έχει σημασία πόσες θερμίδες έχει ένα τρόφιμο αλλά και τι άλλο μας προσφέρει, έτσι μπορεί να δούμε κάποιο τρόφιμο με αρκετές θερμίδες αλλά πολύ πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά.